Devilhorns Magazine | Rock & Metal Music Portal

MEGADETH - Th1rt3en

9.0/10 rating (2 votes)

Th1rt3en

Editor:

George Krikos

Score:

80 / 100

Label:

Roadrunner Records

Release Date:

November 1st, 2011

Δεν ξέρω πότε και για ποιούς χρησιμοποιήθηκε πρώτη φορά η έκφραση «δεύτερη νιότη» αλλά η μπάντα του γερό-Mustaine την δικαιούται και με το παραπάνω τα τελευταία χρόνια. Από το 2004 και μετά μόνο χαρές μας δίνει αυτό το συγκρότημα.

Τα “The System Has Failed”, “United Abominations” & “Endgame” είναι υποδειγματικοί δίσκοι για έναν άνθρωπο στα δεύτερα –άντα του. Μακάρι και πολλοί άλλοι συνομήλικοί του να ακολουθούσαν το δικό του παράδειγμα (αλλά μόνο σε ότι αφορά την ποιότητα των κυκλοφοριών τους, έτσι;).

Φέτος, με το “Th1rt3en” ο άνθρωπος που είναι συνυπεύθυνος για τη δημιουργία του thrash (ποιος με έβρισε από το βάθος;;) μας αποδεικνύει ότι ο δρόμος προς τη κορυφή είναι πάντα ατελείωτος.

Με –ώ του θαύματος- 13 κομμάτια κρατάει ψηλά τον πήχη για τους Megadeth χωρίς όμως αυτό να σημαίνει πως μπορούμε να χαρακτηρίσουμε τον δίσκο αυτό καλύτερο ή χειρότερο από τους πρόσφατους προκατόχους του. Και αυτό διότι όταν έχουμε τέσσερις σερί πάρα πολύ καλούς δίσκους είναι καθαρά υποκειμενικό ποιον θα βάλει ο καθένας μας πρώτο ή δεύτερο στις προτιμήσεις του.

Οι ταχύτητες λοιπόν εδώ έχουν πέσει λίγο και δίνεται περισσότερη έμφαση στη “μελωδία”. Προσωπικά ξεχώρισα οκτώ εκ των δεκατριών τραγουδιών. Εκτός από την 8-άδα μου έμειναν τα “Guns, drugs & money”, “New world order”, “Fast lane”, “Wrecker” και “Deadly nightshade”.

Βέβαια αυτό δεν σημαίνει επ’ ουδενί ότι αυτά τα πέντε κομμάτια είναι fillers. Απλά δεν μου κέντρισαν το ενδιαφέρον, γεγονός που ίσως αλλάξει με το καιρό.

Αν είσαι από αυτούς που πεθαίνουν να ακούν τις μελοποιημένες ειρωνείες του Mustaine (βλ. “Whose life is it anyways?),ή που επικεντρώνονται σε περισσότερο πολιτικού περιεχομένου θέματα (βλ. Millennium of the blind) ή ακόμα και να τον ακούν να εξιστορεί μύθους και γεγονότα (βλ.Deadly nightshade, Public enemy No.1), τότε δεν έχεις κανέναν λόγο να μην αγοράσεις το album αυτό.

Με λίγα λόγια μπορούμε να βγάλουμε το εξής συμπέρασμα : Σε καιρούς όπου τα μεγαθήρια του παρελθόντος κοπιάζουν για να έχουν 2-3 hit-άκια στον εκάστοτε νέο δίσκο ώστε να ικανοποιήσουν εταιρία και σκληροπυρηνικούς θαυμαστές, ο Mustaine έχει βρει το έτερον του ήμισυ στις κιθάρες, έφερε πίσω τον Ellefson (που σαν φετίχ λειτουργεί ουσιαστικά) και κυκλοφορεί αβίαστα thrash δισκάρες που αφενός τιμούν το ένδοξο παρελθόν του και αφετέρου δεν δίνει δικαίωμα σε κανέναν να τον κατηγορήσει για δεινοσαυρισμό.

Οι Metallica τι έκαναν φέτος είπαμε? Και αυτό το “Deadly nightshade” αρχίζει να μ’ αρέσει…

Comments (0)

Leave a comment

Please login to leave a comment. Optional login below.

Copyright © 2012 Devilhorns Magazine -

Top Desktop version