Devilhorns Magazine | Rock & Metal Music Portal

PELICAN - Ataraxia/Taraxis

9.3/10 rating (3 votes)

Ataraxia/Taraxis

Editor:

Nikos Zeris

Score:

92 / 100

Label:

Southern Lord

Release Date:

April 10th 2012

Genre:

Post Rock

Είναι γνωστή πλέον η τακτική των Pelican, πρώτα Ep και μετά full length, παραδοσιακά ένα εξάμηνο μετά την κυκλοφορία του πρώτου. Μόλις λοιπόν έσκασε το νέο για το Ep, βράχηκε λίγο το παντελονάκι μου, όχι μόνο για το τι θα ακούσουν τα αυτάκια μου, αλλά για τον αναμενόμενο διάδοχο του “Ataraxia/Taraxis”. Παρένθεση, μπορεί να μου πει κάποιος τι τους έχει πιάσει όλους και χρησιμοποιούν ελληνικές λέξεις για τίτλους τώρα τελευταία; Πρώτα το Empros των Russian Circles, (τ)ο Koloss των Meshuggah, και τώρα αυτό, μαζί με τον τίτλο του κομματιού “Lathe Biosas”.

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, κυρίως για όσους έρχονται για πρώτη φορά σε επαφή με τους Pelican. Το συγκρότημα ξεκινά την πορεία του το 2000 και αναθράφηκε στην Hydra Head του τιτάνα Aaron Turner. Λίγο πριν την οριστική διάλυση των Isis μετακόμισε στον έτερο πυλώνα της post σκηνής Southern Lord, επιχειρώντας έτσι να απογαλακτιστούν από το μαστάρι του Turner. Πιστοί ωστόσο στις καταβολές τους, δεν θέλησαν να απομακρυνθούν από τις post-metal/instrumental καταβολές τους, βρωμίζοντας ωστόσο όλο και περισσότερο τον κατά τα άλλα μελωδικό τους ήχο. Το “Ataraxia/Taraxis”, προς τέρψη και ευχαρίστηση ακολουθεί τα βήματα του “What We All Come to Need”, χωρίς ωστόσο να δίνει την εντύπωση πως έχουμε να κάνουμε με τα leftovers αυτού. Είναι άλλωστε εμφανές ότι τα βήματα των Αμερικάνων προς την μουσική τους εξέλιξη ήταν και θα είναι, μικρά και σταθερά.

Στα δεκαοχτώ λεπτά που διαρκεί το Ep, περνάμε από την φάση της αταραξίας σε αυτή της ταραχής και της πώρωσης, όπως δηλώνει κι ο τίτλος. Ειδικά στο "Parasite Colony", αναβιώνουν στιγμές “Ephemeral” και “The Creeper”. Δεν μπορώ να πω, ο Trevor de Brauw και η παρέα του, ποτέ δεν αποσκοπούσαν στο mainstream κοινό, ωστόσο θαρρώ πως με την συγκεκριμένη, έστω μικρή σε διάρκεια, κυκλοφορία, ανοίγεται μια πόρτα για όποιον δεν είχε πρότερη επαφή με το instrumental. Μεταξύ μας, μετά την σιγή των Isis η σκηνή φαντάζει πιο φτωχή, ωστόσο δίνεται ο πολύτιμος αυτός χώρος για να ανθίσουν κι άλλα μπουμπούκια, εκφραστές του γνήσιου αυτού ήχου της αντίστοιχης σχολής.

Δεν θα πω ότι οι Pelican βρίσκονται στο ώριμο στάδιο, μιας και την έχουν επιδείξει από καιρό, όμως θα πω ότι βρίσκονται στο πιο δημιουργικό τους στάδιο και ταυτόχρονα σε μια φάση αυτονόμησης. Εν αναμονή του νέου δίσκου, που αν και δεν έχει ανακοινωθεί ακόμα, ωστόσο κάτι μας λέει ότι δεν θα αργήσει να έρθει. Προς το παρόν, “Ataraxia/Taraxis”.

Comments (0)

Leave a comment

Please login to leave a comment. Optional login below.

Copyright © 2012 Devilhorns Magazine -

Top Desktop version